احساس خالقیت

به نظرم تعریف انسان ها از خداوند - اساطیر باستانی گرفته تا تعاریف امروزی متعدد- در صفات مطلوب انسان که خداوند آنها را در حد کمال دارد جالب توجه است. به گونه ای که گویی انسان هرچه را دوست داشته و نتوانسته به آن برسد ، در بی انتها ترین وجه خود در خدا می دیده است.

احساس میکنم در وجودم در کنار تمایلات و غرایزی که شناخته شده تر هستند، غریزه ای ناشناخته تر دارم بنام میل به خالقیت که آن هم به شیوه ی خود نوعی از همان صفاتی ست که در انسان وجود دارد و در خدایش بی نهایت !

ساختن و بوجود آوردن چیزی که قبلن به آن شکل وجود نداشته بسیار سرزنده ام میکند. آشپزی باشد یا نجاری . نوشتن شعر یا کشیدن نقاشی . ساختن هر چیزی برایم لذت بخش است و امیدوارم سودای خدایی در وجودم در همین حدود باقی بماند!

پ.ن :امروز برای دوستم علیرضا که مهمانم بود پنکیک پختم و این همه حس خداییی کردم :/